2009 yılına ait son kritiği bir black/folk metal grubu olan ve ilk albümleriyle bizlere ulaşan Blackguard ile yapmak istedim. Grubu seçmemin sebeplerinden bir tanesi folk metal gruplarının genellikle İskandinavya'dan çıkmasına karşın Blackguard'ın Kanadalı olması. Bir diğer sebep, grubun yaş ortalamasının düşük olması. Bir üçüncü sebep ise neşeli bir albümle karşı karşıya olmamız.
 

2008'de kurulan grup, Nuclear Blast'ın yarışmasını kazzanıp da şu anki adını  almadan önce Profugus Mortis adını taşıyordu, ki ilk albümlerine de bu ismi vermişler zaten. Grubun müzik piyasasından aldığı tepkiler genellikle olumsuz yönde olsa da, tarafsız bir bakışla durumun o kadar vahim olmadığını söylemek gerekir sanırım.

Albüm genel anlamda neşeli bir atmosfere sahip. Dokuz şarkı boyunca hiç  durmayan ama yormayan bir tempo var albümde. Şarkılar içinde birisi diğerinin önüne geçen, ya da standartları zorlayan bir parça yok ne yazık ki. Bu enerjiye şarkı sözlerindeki yarı felsefik, yarı vahşi hava da oldukça hoş bir şekilde eşlik ediyor.

Grubun bu kadar çok tepki almasının sebebine gelince, sıkıntının müzikal anlayışında yattığını söylemek doğru olur sanırım. Bir metal grubundan beklenen basitçe şudur ki, gitar bass ve bateri ağırlıklı bir müzik. Riffler, ritmler, bateri atakları, vs.. Fakat Blackguard müziğinde bu saydıklarımımhemen hepsi klavye ile yapılmakta. Gerçekçi olmak gerekirse bu olay bazı noktalarda oldukça can sıkıcı olabiliyor. Hele ki hemen hemen tüm soloların da klavyeyle atıldığını duymak sanırım birçoğunuzun hoşuna gitmeyecek. Yine de bana kalırsa kendi içinde bi güzelliği var bunun da. Bu büyük sıkıntının yanında albümü kurtaran en önemli nokta sanırım Paul Zinay'ın vokali. Albümdeki bir çok açığı kapatan ve keyif veren bir sese sahip olduğunu söylemek ve hakkını vermek lazım.

Şimdi kritiği bu noktaya kadar okuyanlar olarak, pek de iyi bir çerçeve çizmemiş grubu benim neden beğendiğimi merak ediyordur sanırım. Her ne kadar enstrüman anlamında yetersiz düzeyde olsalar da bir ilk albüm için başarılı olduklarına inanıyorum. Bunun yanında kendilerini geliştirmek için çabaladıkları konusunda izlenimlerim var. Aslında grubun bundan sonraki albümü herşeyi daha açık bir pencereden gösterecek, veya diğer müzik  eleştirmenlerinin tahmin ettiği gibi tek albümlük bir grup olarak kalacak. Şimdiden bunu bilmek çok zor ama ben umutluyum.  

İşin metal kısmını bir kenara bırakıp sadece enerjik veya folk müzik sevebileceğini düşünen insanlardansanız albüm size hitap edebilir. Ama aksi takdirde oldukça can sıkıcı olacaktır.